We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. Read more…
Saturday
24
MAR

Νέοι καλλιτέχνες εμπνέονται απο την Έξοδο

19:00
22:00

Get Directions

Category
#var:page_name# cover

Το Μεσολόγγι εμπνέει ακόμα
Τo Μεσολόγγι έχει ταυτιστεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ελληνική πόλη με τον Αγώνα του 1821 και καταλαμβάνει ξεχωριστή θέση στην ιστορία και την μνήμη του Ελληνικού έθνους. Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την διάρκεια της πολιορκίας της πόλης και της εξόδου των αγωνιστών, φανερώνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον αγώνα της ανεξαρτησίας και κατατάσσονται στα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας. Ο απόηχός τους, αποτέλεσε την αφορμή για τη δημιουργία καλλιτεχνικών έργων υψηλής ποιότητας και σημασίας, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πως η τέχνη με όποια μορφή παρουσιαστεί, λειτουργεί ενισχυτικά στη διατήρηση του πνεύματος και της σημασίας τους.
Πάνω στο πνεύμα της συνέχειας και του επαναπροσδιορισμού των ιστορικών γεγονότων, εντάσσεται και η έκθεση εικαστικών έργων των δεκαπέντε τελειοφοίτων και αποφοίτων σπουδαστών του Α΄ εργαστηρίου Ζωγραφικής, της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Ο κάθε καλλιτέχνης είχε τη δυνατότητα να ασχοληθεί και να «εμπνευστεί» πάνω σε διαφορετικές πτυχές, παραμέτρους της ιστορίας της του Μεσολογγίου και να δημιουργήσει εικαστικά έργα μέσα από το προσωπικό του ιδίωμα που σιγά σιγά διαμορφώνει. Η πολυμορφία των έργων και η ποικιλία των μέσων που χρησιμοποίησαν οι δημιουργοί των έργων συνηγορούν και αποδεικνύουν τον πλούτο των γεγονότων, των καταστάσεων στον ιστορικό χρόνο και τόπο.
Έτσι, ο Στράτης Σταματάκος αρχειοθετεί τα όπλα των αγωνιστών ξεθαμμένα από τη φθορά του χρόνου και τα παρουσιάζει σαν αντικείμενα σύγχρονης αρχαιολογίας.
Η Ελένη Ζούμπα, χρησιμοποιεί την «καθαρή» ζωγραφική για να δημιουργήσει ανθρώπινα συμπλέγματα που μας παραπέμπουν σε αντίστοιχες γλυπτικές συνθέσεις.
Ο Γιάννης Τόβας, αφηγείται αλληγορικά τη συνομιλία του αγωνιστή με τον αετό, σύμβολο της ελευθερίας αλλά και του θανάτου.
Ο Δημήτρης Πετρολέκας, τοποθετεί σε ξύλινο οστεοφυλάκιο τα λείψανα των θυμάτων και με πρώτη ύλη τον πηλό, επισημαίνει την ανθρώπινη φύση.
Η Έλενα Αντωντοπούλου, με τον παλαιό τοπογραφικό χάρτη της περιοχής, ξεχωρίζει την πολυτιμότητα των τειχών και χαρτογραφεί τους πρωταγωνιστές της πολιορκίας και της εξόδου.
Η Κατερίνα Σάρρα, εστιάζοντας στα νησιά και στα κτίσματά τους, μεταφέρει το υγρό και ομιχλώδες τοπίο της λιμνοθάλασσας με τις αλλεπάλληλες χρωματικές στρώσεις του.
Η Γωγώ Ιερομονάχου προσεγγίζει το περιεχόμενο της αφήγησης του έργου του Ντε Λασάνκ, ερμηνεύοντάς το με έντονες και βίαιες χειρονομίες με αποτέλεσμα ένα εξ ολοκλήρου νέο έργο.
Η Μαρία Κώτσου, αναφέρεται στα έθιμα της Κυριακής των Βαΐων και με κλώστη κεντά φράσεις των ελεύθερων πολιορκημένων δημιουργώντας μια εγκατάσταση αναφορά στη μνήμη της εξόδου.
Ο Νεκτάριος Μαμάης με την ζωγραφική του, μας μεταφέρει σε ένα απόκοσμο τοπίο, όπου η καταστροφή έχει επέλθει. Μόνο η Σημαία και ελάχιστα συντρίμμια έχουν απομείνει.
Η Έλλη Εμπεδοκλή, ασχολείται με την έννοια του χρόνου και της φθοράς. Τα έργα γνωστών ζωγράφων αποτελούν την πρώτη της ύλη για να δημιουργήσει εικόνες μνήμης και καταστροφής.
Η Έλενα Κυρκιλή, καταγράφει τις πράξεις της βίας μέσα από τη χρήση του μαχαιριού, αντικείμενο της σφαγής αλλά παράλληλα και σύμβολο του αγώνα και της θυσίας.
Ο Διονύσης Παππάς, χρησιμοποιεί το σύμβολο της Σημαίας σαν ένα αντικείμενο μνήμης, αναφορά στον πίνακα του Θ. Βρυζάκη και οδηγό για την έξοδο του Μεσολογγίου.
Η Σταυρούλα Μιχαλοπούλου, διαπραγματεύεται έννοιες όπως ο τόπος, ο χρόνος και «το τέλος» με συμβολισμούς αντικειμένων και με λυτές παραθέσεις υλικών.
Η Χριστίνα Σημαντήρα, μιλά για τη θυσία και την ιερότητα της πράξης του αγώνα κατά την έξοδο, και αναφέρεται στην Πίστη και την αυτοθυσία των Μεσολογγιτών.
Τέλος, η Ελπίδα Βουτσά ζωγραφίζει το φλεγόμενο Μεσολόγγι σε χρώματα <βαριά> και σκοτεινά, σαν ένας μακρινός παρατηρητής της καταστροφής και του ολοκαυτώματος.

Άγγελος Αντωνόπουλος
Καθηγητής
Κοσμήτορας της Σχολής Καλών Τεχνών
της Α.Σ.Κ.Τ.