We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. Read more…
Wednesday
04
APR

Alina Szapocznikow - czytanie performatywne w MS2

18:00
21:00
Muzeum Sztuki w Łodzi
Event organized by Muzeum Sztuki w Łodzi

Get Directions

Category
#var:page_name# cover

Kolektyw Szechiny i Muzeum Sztuki zapraszają na czytanie performatywne „Szukała do przodu" na podstawie listów i biografii Aliny Szapocznikow.

Czytanie odbędzie się w ms2 (ul. Ogrodowa 19) w kawiarni "Awangrada" na I piętrze o godz. 18.00. O 17.30 zapraszamy na oprowadzanie kuratorskie trasą rzeźb Aliny Szapocznikow znajdujących się w kolekcji ms2 (m.in. "Trudny wiek", "Portret wielokrotny"), które poprowadzi Małgorzata Wiktorko.

Wydarzenie jest połączone ze spotkaniem z Markiem Beylinem, autorem biografii Aliny Szapocznikow „Ferwor. Życie Aliny Szapocznikow” (Wydawnictwo Karakter) oraz Katarzyną Szotkowską-Beylin, redaktorką listów Aliny Szapocznikow „Kroją mi się piękne sprawy. Listy Aliny Szapocznikow i Ryszarda Stanisławskiego 1948-1971”.

Alina Szapocznikow. Szukała do przodu i wybierała własną drogę zarówno w sztuce, jak i w życiu. Urodzona w żydowskiej rodzinie przeszła przez łódzkie getto, obozy (Auschwitz, Bergen-Belsen), by potem zachłannie rzucić się w wir pracy artystycznej: uczyła się w Pradze, tworzyła w Warszawie realnego socjalizmu i odwilży, mieszkała w rewolucyjnym Paryżu, by wreszcie wyjechać do Nowego Jorku w latach siedemdziesiątych. Była pełna energii, kochała życie i sztukę, mimo nękających ją chorób (nowotwór piersi) i trudności materialnych. „Zawsze, zawsze i stale trzeba zaczynać od nowa” - mówiła.

Alina Szapocznikow to jedna z najwybitniejszych i najoryginalniejszych artystek XX wieku. W jej pracach rzeźbiarskich dominuje problematyka egzystencjalna i cielesna, zwłaszcza skoncentrowana na ciele kobiety. Początkowo tworzyła pełne ekspresji, rzeźby figuralne (Pierwsza miłość 1954, Ekshumowany 1956, Maria Magdalena 1957–1958). Od 1963 roku w Paryżu korzystała już z nowych technologii rzeźbiarskich - m.in. mas plastycznych, cementu, żywic syntetycznych, dzięki którym tworzyła „rzeźbiarskie odciski" własnego ciała.

W ostatnich latach życia artystka stworzyła po raz pierwszy w sztuce światowej cykl NOWOTWORY - ekspresyjne rzeźbiarskie „portrety" guzów nowotworowych, syntezę biologicznej destrukcji ciała oraz ZIELNIK - trzynaście odcisków ciała syna artystki, symbolicznych śladów przemijania.

Rzeźby Aliny Szapocznikow znajdują się w kolekcji sztuki nowoczesnej ms2.

"Rysiu, Rysieńsku
Chciałam zrobić rzeźbę pielęgniarki. Bez tego wszystkiego, w co zwykle się ją obleka. tj. "poświęcenie", "czułość", "łagodność" itd. To bardzo romantyczny balast. (...) Postać taka, która by kojarzyła wszystkie cechy pielęgniarki - kobiety opiekującej się chorymi, postać symbolizująca i typująca pielęgniarkę to przepiękny temat. Ale...aby postać ta była typowa, musi przedstawiać pielęgniarkę w jakimś charakterystycznym dla niej ruchu przy wykonywaniu swej pracy.I wtedy właśnie rzeźba odbiera jej powagę.Ruch zabija jej monumentalną dostojność.(...) ale wszystkie spekulacje w głowie są do dupy, jak się zacznie komponować, to dopiero się widzi, co ma sens, a co nie, i tyle razy niszczy się i przerabia, aż obraz będzie odpowiadał wyczutej prawdzie".
Szapocznikow do Stanisławskiego, 25 października 1949 roku / Kroją mi się piękne sprawy. Listy Aliny Szapocznikow i Ryszarda Stanisławskiego 1948-1971/